   |
    |
|
          |
|
 |
| Pieśni nabożne zajmują w naszym repertuarze miejsce szczególne. Imponująca jest wielość i kunszt dawnych partytur religijnych. Spotykamy tu pieśni rycerstwa, barokowe piety, pieśni lirników, pieśni dziadowskie i ogromną ilość nieskodyfikowanych pieśni ludowych. Polską specyfikę najpełniej oddaje powiedzenie:, "co wieś to inna pieśń" - ten sam utwór występuje w nieskończonej ilości wariantów. "Otóż pilnie posłuchajcie w sercach waszych rozważajcie a tak wiedzieć będziecie, czego dawno pragniecie?"
 |   Piękna duszo, śliczny kwiecie, co tam słychać na tym świecie? Śmiertelny młot w piersi bije, nie chce wyleść dusza z szyje. Wyleciała dusza z ciała, nie wiedziała gdzie paść miała. Padła na zielonej łące , krzyczy, płacze, łamie ręce. Najświętsza Panna usłyszała , na janioła zawołała: Spuść się z wysokości aniele, utul duszę na padole. I spuścił się janioł z nieba: Czego płaczesz duszo jedna? O jakże nie mam płakać, dziatek trojga odumarłam-ć. Nie frasuj się o dziateczki, jest tam na nie świat szeroczki. Jak szeroczki, tak wysoczki, pomieszczą się twe dziateczki. Pawle Pietrze, ktoś kołacze, Jezu! dusza do raju chce. Pawle, Pietrze, podaj klucze, powypuszczać z czyśca dusze . Tylko jednej nie wypuszczaj, co ojca, matkę zabiła. Jezu! Jezu! nie zabiłam, dopiero się zamierzyłam. Gorsze twoje zamierzenie , niźli ojca - matkę uderzenie. Jezu! Jezu! wypuść i mnie, Niech się toczę po tarninie. Po tarninie, po krzewinie, niech ta zła krew ze mnie płynie. Pytaj jej się Pawle, Pietrze, coś tam zarobiła na tamtym świecie? Zarobiłam siedmior płótna, i tam-ci je z sobą wzięłam. Pytaj jej się Pawle, Pietrze, co tam słychać na tamtym świecie? Nie słyszałam nic dobrego, śmieje się bogaty z ubogiego. Kto tam u was poniżony, tutaj będzie podwyższony. | ||||
